ਅਸੀਂ ਆਜ਼ਾਦ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਭੇਦ ਬਾਰੇ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੈਂ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉੱਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਸਮਝ ਆਈਆਂ।
ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿਉਂ। ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਜਵਾਬ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਸਧਾਰਨ। ਮੇਰੀ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ, ਦੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਤਾਂ ਹੀ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਹਰ ਉਮਰ, ਹਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਜ਼ਾਦ ਮਰਜ਼ੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਨਿੱਜੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣਾ ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਆਉਂਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਯਿਸੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂ।
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਭੇਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵੀ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਉਸ ਭੇਦ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜਾਣਨ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ। ਹਰ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਗਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਉਸ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ।
ਵੀਡੀਓ ਵੇਖੋ:
ਇੱਕ ਆਮ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ?